Vorige week eindigde ik mijn column met: ‘Ik kijk liever naar de Tour de France, alhoewel daarin de spanning helemaal weg is nu Pogacar op de Tourmalet heeft laten zien dat hij weer de sterkste is van het peloton en deze Tour gaat winnen. Maar goed, we zijn nog twee weken verwijderd van Parijs, dus wie weet heb ik het mis’.
Er komen nog heel veel bergetappes en het zou me niet verbazen als Pogacar zijn voorsprong in het klassement nog flink gaat uitbreiden. De rest van de klassementsrenners, zoals Vingegaard, Seixas en Evenepoel, mogen dan gaan uitmaken wie er in Parijs naast Pocagar op het podium mogen staan als nummer twee en drie.
Ik las deze week op de scheurkalender van Toon Hermans twee bijzondere rijmpjes, die ik even wil delen, waarvan de tweede wel wat luguber begin:
Tour de France
En maar rijje-rijje-rijje
Dan weer snel en dan weer traag
Langs de Franse boerderijen
Eerst omhoog en dan omlaag
En op twee fragiele wieltjes
Suist het door het Franse land
Speelgoed van de klein zieltjes<
In de schaduw langs de kant
Flits
Een kind wordt doorgereden voor je deur
Om vijf voor zeven komt de ambulance
’n plukkie mannen lijkt ernaar
Dan gaat het groepje uit elkaar
Om zeven uur begint de Tour de France
De eerste week was het in Frankrijk bloedje, bloedje heet onderweg voor de renners, maar die fietsen gewoon door als er niet wordt ingegrepen. De Tour kent wel een hitteprotocol, maar daar werd slechts één keer gebruik van gemaakt door de Tourorganisatie. Etappe negen werd aan het begin met, jawel, dertig kilometer ingekort. Ik vraag me werkelijk af of de renners daar echt veel aan hebben gehad, nu ze een groot half uur minder lang hoefden te fietsen.
En, ja hoor, daar was ie weer, Pogacar. Etappe 14 bracht de renners in de Vogezen en langzaam gaan ze richting de Alpen, waar ze binnenkort tweemaal de Alpe d’Huez gaan beklimmen. In de Vogezen reden ze naar het skigebied Le Markstein met als laatste de beklimming van Col du Haag. Diverse renners probeerden het peloton en daarmee de klassementsrenners achter zich te laten. De beste was de dappere Carrapaz, maar ook hij kon het uiteindelijk niet bolwerken. Op die laatste col van de eerste categorie ging Pogacar er opnieuw vandoor. Hij liet iedereen achter zich, won zijn vierde etappe in deze Tour en draagt met ferme de gele trui. Hij heeft nu vierenhalve minuut voorsprong op nummer twee, Jonas Vingegaard. De nummers twee tot en met zeven in het klassement staan binnen een minuut van elkaar en gaan dus in de laatste week uitmaken wie twee en drie wordt in deze Tour de France. Naast de gele trui heb je verder nog de witte trui (beste jongere), de groene trui (puntenklassement), de bolletjestrui (bergklassement) en het ploegenklassement. Elk klassement levert prijzen op. Soms hoor je wel: ”Met de Tour de France begint de zomer.” Zondag 26 juli eindigt de Tour, zoals gebruikelijk, in Parijs op de Champs-Élysées, ik hoop niet dat de zomer dan al eindigt.
Deze zondag eindigt, gelukkig, het WK-voetbal in New York met de wedstrijd tussen Spanje en Argentinië, met Trump en Infantino op de tribune. In welk land vieren ze straks feest, in die van Rodri of van Messi. Engeland eindigde in de troostfinale als derde met een klinkende 6 – 4 overwinning op Frankrijk. Ik heb niet gekeken maar voor wie dat wel deed, hebben ze een mooie wedstrijd gezien met eindelijk eens veel doelpunten en daar is voetbal toch eigenlijk voor bedoeld, doelpunten maken en het publiek vermaken