|
In mei 2001 begonnen Wim en Ton, trainers bij de atletiekvereniging Ilion in Zoetermeer, met lange wandelingen in een privégroepje omdat die bij Ilion niet werden en mochten worden georganiseerd. ‘Wim Ton Wandelingen’ was een feit. Ik was nog niet zolang lid van Ilion waar ik op de zaterdagmorgen trainingen fitwandelen deed. Na een van de trainingen kwam ik bij de koffie in gesprek met trainer Ton en die vroeg of ik niet wilde meelopen met een clubje wandelaars die met enige regelmaat een lange wandeling maakte van rond de 25 kilometer. Dat leek me wel wat en zo liep ik op 20 april 2002 voor het eerst mee met WTZ. Dat was hun negende wandeling en bracht ons vanaf Madurodam, naar de boulevard van Scheveningen en via het strand naar Meyendal en vandaaruit weer terug naar Madurodam. Een wandeling van een goede 20 kilometer. Voor mij was deze eerste wandeling lang genoeg, maar geweldig om te doen! Er zouden nog vele wandelingen volgen. Wim en Ton deden de organisatie. In de koop van de tijd werd de naam van de club omgezet in Wandel Tochten Zoetermeer (WTZ). In 2003 stelde ik voor dat ik wel een wandeling wilde uitzetten rond mijn woonplaats Hazerswoude-Rijndijk. Die tocht in februari 2004 had ons via Koudekerke, Woubrugge en Alphen a/d Rijn weer terug naar Hazerswoude moeten brengen. Het was die dag koud, veel wind en er was regen/hagel voorspeld. We waren net de Oude Rijn overgestoken en in Koudekerk de Mattenkade opgelopen. Daar ging het hagelen met harde wind tegen en het was ijskoud. Daar besloten niet verder te gaan en terug te keren. Na slechts 6 kilometer konden we weer bijkomen in de auto’s en reden we terug naar Zoetermeer. In april van dat jaar hebben we die wandeling van 20 kilometer alsnog gelopen. In augustus 2009, na wandeling 87, verhuisde Wim naar het oosten van ons land en Ton was een jaar eerder al gestopt vanwege zijn gezondheid. Samen met Anneke nam ik de organisatie over, wel onder het beding dat alle wandelaars af en toe een wandeling zouden uitzetten. Tot dan toe werd er halverwege even gepauzeerd met koffie en ontbijt- of kruidkoek, wat werd verzorgd door Henny, de vrouw van Wim. Ze kwam met haar auto naar een gunstige plek waar we even konden uitrusten en genieten van de versnaperingen. Vanaf wandeling 88 werd het koffie met appelgebak in een gelegenheid halverwege de route en dat is nog steeds zo. Kortom, er lopen een flink aantal appeltaart smaakdeskundigen rond bij WTZ. Dat jaar zijn we ook elke maand gaan wandelen en was het aantal wandelaars flink toegenomen van 6 bij tocht 1 naar 23 deelnemers bij tocht 88. Op het toppunt van het bestaan van WTZ zaten we rond de 30 deelnemers. Dat was wel een beetje de limiet anders werd een koffieplek reserveren, als iedereen zou meelopen, moeilijk zijn. Dat kwam overigens nooit voor want er waren altijd wel een aantal deelnemers afwezig, ziek of met vakantie. Na elke 500 kilometer kreeg een deelnemer een certificaat en die werden hogelijk gewaardeerd. Enkele wandelaars hebben nu al een certificaat met 4000 kilometer op de wandelteller. In 2018 moest ik de club, na 189 wandelingen, waarvan ik er 152 en 3046 kilometer had meegelopen, loslaten omdat we gingen verhuizen naar Zeeland. Gelukkig namen vier wandelaars het ‘bestuur’ van de club over en bestaat WTZ tot op de dag van vandaag. Sterker nog de WTZ bestaat nu 25 jaar en zijn er in die 25 jaar 275 wandelingen gemaakt, goed voor ruim 5500 kilometer wandelplezier. Ik volg de club nog elke maand en bekijk met veel plezier de foto’s die worden gemaakt. In onze tijd nu in Zeeland is de club tweemaal op bezoek geweest en heb ik een wandeling uitgezet en mijn lef en haar moeder een heerlijk lunch verzorgd. Dat was in 2019 bij de 200e wandeling en in 2021 werd het 20-jarig bestaan gevierd. Dit weekend was het 25-jarige jubileum. Mijn lief en ik waren speciaal uitgenodigd om bij de viering in Benthuizen aanwezig te zijn. Een heerlijke lunch werd aangeboden en tijdens die lunch konden we mooie herinneringen ophalen met onze wandelvrienden. We hadden nog een kleien cadeautje meegenomen voor alle deelnemers. Klein, want ook ‘ons nieje Zeeuwen bin zunig’. Het was een kaartje met de bedanktekst: Wij vonden het bijzonder om vandaag met jullie 25 jaar WTZ te vieren. Wij wensen je nog vele mooie jaren en wandeltochten toe met WTZ. Daar aangehecht een zakje met enkele Zeeuwse knopen in drop- en winegumvorm. We wachten nu op de foto’s van deze mooi dag. |
