Ik weet ’t effe niet, Piet…

Ergens in Qatar lopen bij tropische temperaturen 32 nationale elftallen achter een bal aan, waaronder ook het Nederlands elftal. Ze hebben net het team uit de VS naar huis gestuurd en daarmee de kwartfinales bereikt. Die wedstrijd gaat komende week tegen Argentinië. Nog drie keer winnen en ze zijn wereldkampioen voetbal. Voor wie is dat nu eigenlijk belangrijk? De spelers of de admiraal Louis van Gaal? Voor mij hoeft het niet, dat al die naast hun schoenen lopende voetbalmiljonairs een balletje trappen in Qatar, een land waar van alles mis is. Dat laatste dan wel volgens onze democratische regels. Wel een OneLove-band, een Nederlandse uitvinding overigens, of een speldje dragen als je daar op bezoek bent, zoals onze minister van Sport, Conny Helder? Het werd een verstopt speldje onder een sjaal (€ 11,95) van Peek & Cloppenburg met de tekst ‘Nevermind’.

Nu besef ik waarom Nederland zo fantasieloos en ongeïnteresseerd voetbalt, ze lopen naast hun schoenen en dat speelt natuurlijk heel ongemakkelijk. Dat moet de admiraal toch zijn opgevallen en daar kan hij heel gemakkelijk zijn tactiek op aanpassen, want die wandelde tattoos kunnen dat niet zelf bedenken.

Ik moet bekennen dat ik de achtste finale wel deels heb gezien, want er was weinig anders op de televisie. Maar uiteindelijk was ik het spel en vooral het commentaar op tv spuugzat en ben ik maar het Sinterklaasjournaal gaan terugkijken. Lekker onschuldig programma onder het deskundige commentaar van Dieuwertje Blok. Nou ja, onschuldig? Het is een programma voor jong en oud, want zijn de Sint en de Pieten wel zo onschuldig? Hoe zal dat trouwens in veel gezinnen gaan dit jaar? Wordt het een gezellig avondje of gaat Sinterklaas de deur voorbij om met het gespaarde geld de energierekening te kunnen betalen? Als het aan de hoofdpiet ligt gaat pakjesavond ook niet door en gaan ze snel terug naar Spanje. De paardenpiet stond al met Ozosnel op Schiphol om terug te vliegen naar Spanje. Maar Sinterklaas zou Sinterklaas niet zijn als alles toch weer goedkomt. Het grote boek is terecht, het paard is terug, de stoomboot is gemaakt en alle Pieten en kinderen kregen een medaille. Op naar pakjesavond.

Misschien tijd voor een klein kritisch (?) verhaaltje van de scheurkalender van Toon Hermans van afgelopen 2 december:   Dat volwassen mensen zich een lange witte baard aanplakken en een spitse muts op hun kop zetten, zich in een soepjurk hijsen en dan kleine kinderen voor de gek houden dat wil d’r bij mij niet in. Elkaar op 5 december wat cadeautjes geven, vind ik best, maar daar heb je die twee gekken niet voor nodig.  

Terug naar het voetbal. Naast veel gezinnen hebben de amateur sportclubs het ook heel moeilijk om de club draaiende te houden. Ik stel voor dat de voetbalmiljonairs, coaches en andere hotemetoten van het Nederlands elftal straks hun bonus van het WK, die ze ongetwijfeld gaan ontvangen, linea recta doorsluizen aan de club waar ze als amateur hebben leren voetballen. Dat idee heb ik opgedaan bij het kijken naar de uitzending van Even Tot Hier, wat een leuk programma overigens, met de rubriek ‘Helder heeft Ballen’.  

Zou Poetin ook de ballen hebben om met de oorlog in Oekraïne te stoppen? Lijkt me een aangename surprise op pakjesavond, 5 december. Als hij dat doet ga ik een gedicht voor hem schrijven en opsturen.  

Maak er een gezellige sinterklaasavond van.  

Infantilio

De Zwitserse FIFA-voorzitter Infantino, ik noem hem vanaf nu Infantilio,  heeft op de openingsconferentie van het WK voetbal in Qatar ongekend fel uitgehaald naar criticasters in het Westen. Hij noemt ons, het Westen, hypocriet. Hij voelt zich Qatarees, hij voelt zich Arabier, hij voelt zich homo, hij voelt zich Zuid-Afrikaan en nog veel meer. Wat een gevoelig mens toch, deze infantiel. Infantiel is een volwassen persoon die geen verantwoordelijk gedrag vertoont of onverstandig kinderlijk denken. En dat is voorzitter van de wereldvoetbalorganisatie. Niet zo gek als je zelf in Qatar woont met je familie, dan raak je vanzelf geïnfecteerd met het anti LHBTIQ-virus en zie je arbeidsmigranten als ‘gewone’ burgers, waar niks mis mee is en die je kunt uitbuiten tot de dood aan toe. We moeten ons richten op het voetbal en niet op de mensenrechten. In 2016 beloofde Infantilio bij zijn aantreden als voorzitter van de FIFA nieuw leiderschap. Waar heb ik dat meer gehoord? We zijn zes jaar verder en daar is, net als in het Nederlandse Kabinet, weinig van terecht gekomen. Volgens Michael van Praag, ooit kandidaat voor het voorzitterschap van de FIFA, is er wel degelijk een andere, schonere FIFA, met nieuwe mensen en iedereen weet wat Infantilio verdient. Dat laatste is natuurlijk uitermate belangrijk of zouden we liever wat meer transparantie zien over de keuze van het land waar een WK wordt gehouden? Maar de mensen binnen de FIFA die daarop toe moesten zien zijn door Infantilio weggewerkt! Maar ondanks dat is iedereen het er wel over eens dat het WK in Qatar, dat dit weekend begint, is gekocht door de Emir. Normaliter wordt een dergelijk voetbaltoernooi in de zomerperiode gehouden, nadat de nationale competities zijn afgerond. Nu valt het WK midden in het seizoen, als een soort winterstop. Dat heeft te maken met de temperaturen in Qatar. Nu wordt het daar overdag gemiddeld tussen de 20 en 29 graden, terwijl dit in de zomerperiode kan oplopen van 29 tot 42 graden. Zelfs in deze periode worden in die nieuwgebouwde stadions airco’s gebruikt om de temperatuur te drukken en voetballen mogelijk te maken. Gek toch dat een niet-voetballand zonder stadions zich kandidaat kan stellen voor een dergelijk belangrijk toernooi. Maar de Emir heeft vooraf toegezegd dat fans, van over de gehele wereld, van welke aard of geloof dan ook, welkom zijn en niets in de weg zal worden gelegd. Maar beloftes zijn er om ingetrokken te worden. Zo mag er nu geen alcohol worden geschonken in en rond de stadions. Wel kan men nog een biertje drinken op het WK-fanplein in Doha waar de bierpomp staat. Een andere gebroken belofte is die aan een groep van zo’n veertig supporters die op uitnodiging van en naar Qatar is afgereisd. De meeste kosten (reis en verblijf) zijn betaald op voorwaarde van positieve reacties, maar de Qatarese organisatie ziet nu wel af van het geven van een dagvergoeding. Wie weet welke belofte nog meer zal worden gebroken in de komen de weken in deze ondemocratische monarchie. Ik ga me maar scharen achter de ‘Regenboogactie – Kijk WK-neutraal’ van het programma Even tot hier. Ik weet nog niet welk meubel ik ga kleuren of dat het een sticker plakken wordt. Of ik ga kijken naar de wedstrijden? Dacht het niet, er is leukere televisie.

Zou Poetin ook hebben geluisterd naar de toespraak van Infantilio, waarin deze opriep tot een staakt het vuren in de oorlog tussen Rusland en Oekraïne tijdens de weken van het WK? Denkt Infantilio dat hij als voorzitter van de wereldvoetbalorganisatie ook de wereldpolitiek in handen heeft? Mocht Poetin het advies overnemen dan neem ik een keer mijn petje af.  

Maak er een mooie voetbalweek van.

Marathon

Ik was een dag te laat met mijn column schrijven en eerlijk gezegd had ik nog geen goed onderwerp bedacht, maar zoals elke week komt er toch weer iets langs. Bij het ontbijt dacht ik even naar WNL op zondag te gaan kijken (ik kijk graag naar praatprogramma’s) met presentator Rick Nieman. Maar, vandaag geen Rick vanuit het Vondelpark in Amsterdam. Ik viel met mijn kijkoogjes in het eerste halfuur van de marathon van Amsterdam.
De lopers van de grote kopgroep waren net 20 minuten onderweg en hadden zo’n 7 kilometer afgelegd van de 42 kilometer en 195 meter. In die kopgroep van 10 tot 12 lopers voornamelijk Kenianen en Ethiopiërs. Met nog ruim 2 kilometer te gaan gaat het in het Vondelpark echt los. Kiputro, Asmare, Getachew, Kotut en Kiptoo maken zich los van de rest en wat later zijn er nog drie lopers over want Kiputro, Asmare, Getachew laten Kotut en Kiptoo achter zich en in de laatste kilometer gaat de Ethiopiër Getachew er alleen vandoor en wint de Amsterdam Marathon in 2 uur, 4 minuten en 49 seconden. Geen parcoursrecord (2:03.39)! Choukoud wordt in 2 uur, 9 minuten en 34 seconden, een nieuw persoonlijk record, Nederlands kampioen. Bij de vrouwen wint de Ethiopische Ayana, in haar eerste marathon, in een nieuw parcoursrecord van 2 uur, 17 minuten en 22 seconden. Balter wordt bij de vrouwen Nederlands kampioen in 2 uur, 37 minuten en 41 seconden. Mooie tijden en goed gedaan! Deze winnaars zijn natuurlijk wel de toppers en tevens professionals. Ze trainen uren per week en worden flink betaald voor deelname aan diverse marathons per jaar. In de wedstrijd zie je rond de toppers zogenaamde ‘pacers’ lopen. Die hazen zijn ingehuurd door de organisatie of de lopers zelf. Zij moeten het tempo hooghouden en de toppers uit de wind houden. Op naar een parcoursrecord. Gemiddeld lopen zij tot 30 kilometer in de wedstrijd en haken dan af en moeten de toppers de laatste 12 kilometer het zelf en met elkaar doen. Dan pas begint de marathon voor hen echt, op naar succes, op naar de winst. Er kan er slechts één als eerste door het finishlint gaan en vandaag was dat Getachew.

Achter die professionals komen nog duizenden recreatielopers of alles daar tussenin binnen, in het Olympisch Stadion, met ieder hun eigen verhaal en eindtijd, soms tegenvallend, soms een persoonlijk record. Er zijn ook genoeg lopers, zowel professionals als recreanten, die de eindstreep niet halen. Blessures, te weinig getraind, zere bene, te weinig gegeten of gedronken onderweg, enzovoort.

Wat bezield mensen toch om meer dan 42 kilometer te gaan hardlopen? Het is volgens mij niet heel natuurlijk om dit te doen. Zit dat tussen de oren om een dergelijk prestatie te willen leveren en jezelf pijn te doen? Ik heb diezelfde twijfels bij mensen die 4 dagen achtereen 40 of 50 kilometer gaan wandelen in Nijmegen en zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen.

Afgelopen zondag nog was dochterlief in Lissabon om daar de marathon te lopen en dat heeft ze gehaald in 3 uur en 48 minuten. Prachtige prestatie natuurlijk, maar ook hier de vraag waarom? Je woont in Australië, komt voor een sabbatical maanden naar Europa en wil als afsluiting de marathon van Athene lopen. Dat ging even niet door en zo werd het Lissabon en nu weer terug naar Australië!

In het algemeen is sporten gezond voor een mens, bewegen zeker ook als je wat ouder wordt, maar overdrijf niet en overbelast het niet of je moet vreselijk goed getraind zijn. Wat te denken van triatleten? Een originele triatlon bestaat uit: 3,8 km zwemmen, 180,2 km wielrennen en 42,195 km (de marathonafstand) hardlopen. Gekkenwerk toch?  

Misschien is dat ook wel iets voor Poetin, een sabbatical. Mag ik nog een suggestie doen voor een bestemming: de hel. En die sabbatical kan niet lang genoeg duren. Gezien zijn leeftijd hoeft hij wat mij betreft niet terug te keren. Ga lekker vissen en paardrijden, genieten van het leven en laat alle Russen, Oekraïners en ons met rust. Zo kan iedereen weer verder met hun leven. Als je klaar bent met je sabbatical rekenen we nog wel even af voor je oorlogsmisdaden. Doen we dan in Den Haag!  

Maak er een rustige week van.

 
 

Voetbalschool?

Ik volg het betaald voetbal wel enigszins, maar zal niet voluit naar een voetbalwedstrijd op de televisie kijken. Ik doet het met de samenvattingen in Studio Sport, maar ook niet alle uitzendingen en wedstrijden. Verder is een ding zeker, ik ga niet naar een stadion voor een livewedstrijd. Waarom niet? Nou, ik ben langgeleden eens met mijn toenmalige buurman naar de Arena geweest voor een wedstrijd van Ajax. Daar is echt helemaal niets aan. Zit je bovenin op de tribune en dan zie je op het veld allerlei ‘poppetjes’ bewegen, geen geluid, geen herhaling van de doelpunten, maar wel veel schreeuwende mensen om je heen, die het allemaal beter weten dan de trainer. Verder heeft mijn gegroeide afkeer zeker te maken met het grote geld en natuurlijk met de zogenaamde fans. Dat laatste is een bijzonder fenomeen, want als het de supporters niet naar de zin gaat of de club volgens hen onder de maat presteert, komen ze in opstand. Dat heeft al vaker geleid tot het ontslaan van een trainer. Dat bepaalt volgens mij het bestuur altijd en niet de supporters, toch?  Natuurlijk, die supporters kopen seizoenkaarten en zorgen voor een belangrijk deel van de inkomsten van een betaald voetbalclub, maar daarmee koop je geen bestuursrechten! Het bestuur of de staf of werkgever, want het zijn tenslotte gewoon bedrijven, heeft het al moeilijk genoeg met die, mijns inziens, overbetaalde werknemers. Daar zit ‘m wat die fans betreft een stukje afgunst als het gaat om de enorme salarissen die worden betaald en de dan tegenvallende prestaties. Gisteren nog deze kop in de krant (PZC): ‘Antony 100 miljoen of Gakpo voor de helft?’. Het gaat hier om een transfer van Ajax (Antony) of PSV (Gapko) naar het Manchester United van trainer Ten Hag die de afgelopen jaren de scepter zwaaide bij Ajax. 100 of 50 miljoen, dat zijn toch geen normale bedragen meer! Alle goede Nederlandse spelers gaan voor veel geld naar het buitenland en Nederlandse clubs kopen dan weer spelers uit het buitenland. Is dat eigenlijk geen mensenhandel? Andere vraag waarbij ik Ajax even als voorbeeld neem: hoeveel echte Ajaxieden spelen er in het eerste elftal van Ajax? Ik weet het antwoord niet precies, maar ik schat in erg weinig, want als uit de Ajaxschool weer een groot talent opstaat speelt die hoogstens een paar jaar in eredivisie en wordt dan verkocht. Dat geldt natuurlijk ook bij andere clubs. Rare wereld, maar het blijft sport nummer één in ons landje en daardoor staan de sportpagina’s van de kranten er elke week vol mee.

Zo zag ik afgelopen maandag in de Sportkatern van die eerdergenoemde krant bij het verslag van de wedstrijd Ajax – FC Groningen (uitslag 6 -1) een tabel met de individuele scores van de spelers. Zo kregen bijvoorbeeld keeper Pasveer van Ajax een 6, Blind een 6,5 en Antony een 8. De scheidsrechter Nijhuis kreeg ook een 6,5.  Het team Ajax behaalde een gemiddeld cijfer van 6,8 en het teamgemiddelde van Groningen was met een 5,4 onvoldoende. Ik zou me als werkgever met zulke dure werknemers rot schamen en gelijk wat spelers op staande voet ontslaan, voordat de supporters dat doen. Maar wat heb je eigenlijk aan zo’n lijstje met eindcijfers? Waarom krijgt de ene speler een zesje en de ander een zesenhalf? Wie bepaalt dat eigenlijk? Als dat de verslaggever van de krant is heeft dat weinig tot geen betekenis. Ligt daar een goedgekeurde lijst met goedgekeurde beoordelingscriteria en een cesuur onder om het cijfer te bepalen? Ik kom uit het onderwijs en daar is dat een must.

Kunnen Rusland en Oekraine met resp. coach Poetin en Zelensky niet een voetbalwedstrijd organiseren en houde?. Wie er wint is niet zo belangrijk als ze maar vredig met elkaar omgaan in het veld en de oorlog vergeten.

Maak er een sportieve week van.

De Ronde

Ik ben weer helemaal in mijn hum. De Tour de France is begonnen. Ik ga elke dag kijken naar de etappe en wacht natuurlijk vooral op de bergetappes, waarin de klassementsrenners naar voren komen. Het begon, zoals gebruikelijk, met een individuele tijdrit over 13 km. Het regende af en toe in Kopenhagen, dus het wegdek was nat en bleven slippertjes en valpartijen niet uit. Het had gelukkig weinig invloed op de uitslag, die wel een verassende winnaar kende, de Belg Lampaert. Die was uitzinnig van vreugde met zijn overwinning en terecht, want hij had toppers als Van Aert en wereldkampioen tijdrijden Gana verslagen.  
De eerste volwaardige etappe bracht de renners in de laatste 20 km over de Grote Beltbrug (Deens: Storebæltsbroen) die een vaste verbinding is over de Grote Belt tussen de Deense eilanden Funen en Seeland en tussen de steden Nyborg en Korsør. Normaal is deze brug alleen toegankelijk voor autoverkeer, maar de Tour komt overal. De Nederlander Jakobsen, die twee jaar geleden nog meer dood dan levend was en nu debuteerde in de Tour, won deze etappe. In 2020 kwam Jakobsen zwaar ten val tijdens de eerste etappe van de Ronde van Polen. Bij de finish in Katowice wilde Jakobsen renner Dylan Groenewegen inhalen, maar Groenewegen week van zijn lijn afen leek ook een elleboog te gebruiken. Jakobsen vloog hierbij in de hekken, knalde tegen de finishboog en raakte een official. Hij heeft lang moeten revalideren en het is een wonder dat hij weer op topniveau fietst en bij zijn debuut in de Tour direct de eerste sprintetappe wint.   De derde en laatste etappe in Denemarken is een prooi voor die andere Nederlandse sprinter Dylan Groenewegen. Gelukkig reden ze niet zij aan zij zodat er nu geen ongelukken konden gebeuren. Ik heb het idee dat ze elkaar wel een beetje mijden en misschien wel terecht.   Na drie etappes in Denemarken verplaatst de tourkaravaan zich naar Frankrijk en dan begint de Tour voor mij pas echt. Nog wel een dipje in de 5e etappe omdat de renners dan over kasseistroken moet zien te komen. Velen vinden dat fantastisch, à la Ronde van Vlaanderen, maar ik vind dat niet bij de Tour de France passen. De Tour de France start om de twee jaar in het buitenland. Dit jaar is dat dus Denemarken. Het is natuurlijk allemaal commercie, maar die uitstapjes naar het buitenland mogen wat mij betreft achterweg blijven. De Ronde van Frankrijk hoort in Frankrijk en hoeft niet internationaal. Het lijkt wel een beetje op het universitair en hbo-onderwijs, waar men ook maar wil internationaliseren door studenten uit het buitenland binnen te halen. Ik ben ertegen, maar ik heb het niet voor het zeggen. Al het onderwijs moet dan in het Engels en aangezien dat niet onze taal is, klinkt het al gauw geforceerd en vaak niet om aan te horen. Zelfs gaan Nederlandse docenten en staf onderling ook in het Engels, nou ja Nederlands-Engels, communiceren. Waarom? Het blijft me een raadsel.

Terug naar de Ronde van Frankrijk, want naast het rechtstreekse verslag van de etappe is er de Avondetappe met Dione de Graaff en Herman van der Zandt. Veel bekende Nederlanders schuiven aan aan tafel om met Dione en Herman terug te kijken op de etappe van die dag. Gezellig programma, maar ik mis Mart Smeets wel een beetje!  

Vraag. Zou Poetin de Tour de France volgen of is hij te druk met Oekraine? Misschien een mooi moment, Vladimir, om een oorlogspauze in te lasten en in overleg te treden i.p.v. die kanonnen leeg te schieten en alles te verwoesten.  

Maak er een mooie tourweek van!  

Rondje E-fietsen

Vorige week nog hebben we op Schouwen-Duiveland een flink rondje gefietst bij een heerlijk zonnetje en weinig wind. Ruim 40 km en dat in een paar uurtjes en met een beetje ondersteuning van de ‘e’ op onze fiets. Uiteraard hebben we onderweg terrasjes gepakt voor koffie en de lunch. Verder moeten we nog meer kilometers gaan maken op één dag, zeg zo’n 60 km.

Waarom dat dan? Nou als we bijvoorbeeld hadden mee willen doen aan de Giro di Schouwen-Duiveland vanuit Zierikzee dit weekend. Helaas waren de voorbereidingen te kort en moeten we meer kilometers gaan maken. We hadden kunnen kiezen voor de route van 25 km, maar de uitdaging zat dan toch in de routes van 50 of 100 km.

Een nog grotere uitdaging zou zijn De Giro d’Italia voor E-bikes. “De Giro d’Italia voor E-bikes?”, hoor ik je vragend uitroepen. Jazeker. Naast de ronde voor professionals, die dat allemaal doen op een gewone, nou ja gewone, racefiets, is daar de Ronde van Italië voor e-road bikes.     Gedurende 18 etappes gaan 15 teams van 6 wielrenners, amateurs en bekenden, elke dag van start voor een etappe van gemiddeld 60 km op een fiets met een ondersteunende elektrische motor. Maar hoe creëer je een wedstrijdvorm voor gemotoriseerde fietsen die vermoeide benen kan overwinnen? In 2019 bedachten de organisatoren van Giro E drie uitdagingen voor de renners. Renners moesten een vooraf bepaalde gemiddelde snelheid aanhouden over bepaalde secties zonder de hulp van een snelheidsmeter. Ze moesten de hoogste maximale snelheid behouden over getimede secties en vervolgens strijden om sprints.

In de autosport wordt er ook al geracet met elektrische bolides in de Formule E, maar van wielerwedstrijden op e-bikes had ik niet eerder gehoord. Ik zag dit tijdens de verslagen deze week van de Giro d ’Italia voor profs op echte racefietsen. Tijdens de reportages op Eurosport zag ik elke dag de finish van de e-bike etappe. In totaal rijden de e-bikers in 18 etappes ruim 1000 km. Willen we daaraan gaan meedoen, als dat al zou kunnen, dan moeten we in training en veel kilometers maken. Ook moeten we leren te fietsen zonder tussenstops op een terrasje en leren eten en drinken vanaf de fiets middels de bidon en voedselrepen. Wel veel 1000 km en zonder tussenstops niet zo gezellig. Misschien toch volgend jaar meedoen aan de giro van Schouwen-Duivenland?

In het begin zei ik dat we ruim 40 km hadden gefietst in een paar uurtjes. Die profs in de Ronde van Italië doen dat, zonder hulpmotor en soms bergop binnen het uur en dan doen ze dat ook nog eens vijf uur achter elkaar per dag. Respect! 

Maak er weer een sportieve week van.