Bijzondere fietservaring.

Het was een prachtige ervaring de fietstour 2022 van het MuziekPodium Zeeland op Noord-Beveland. Zaterdag 16 juli, half elf. Ongeveer 50 deelnemers, de meesten met een e-bike, hebben zich aangemeld bij de organisatie voor een muzikale fietstocht over Noord-Beveland. Het concept is simpel. Prachtige stukjes fietsen met onderweg miniconcerten op mooie plekken van ons schone eiland. Wij waren wat vroeger aanwezig bij de startplek, restaurant De Kroon in Wissenkerke, dus was er voldoende tijd voor een kop koffie met appelgebak. Ach, dat fietsen we er wel weer af!

Om half elf precies opende Maurits Portier, directeur van het MuziekPodium Zeeland, de fietstour en stelde ons voor aan het muzikale ensemble van vandaag Het Ebonit Saxofoonkwartet. Dit kwartet is een jong, sprankelend ensemble opgericht in 2011 aan het Conservatorium van Amsterdam. De vier musici komen uit Polen, Nederland en Spanje en traden al op in de belangrijkste concertzalen van Nederland en daarbuiten. Zij gaven tijdens de fietstocht vijf miniconcerten en speelden werken van o.a. Mozart, Bartok en Flore. Het eerste miniconcert was op het plein voor zaal Onder de Toren. Verrassende en prachtige klanken van een sopraan-, alt-, tenor- en baritonsaxofoon. Na dit eerste concertje waren de toehoorders aan de beurt voor hun eerste fietstraject. O.l.v. Ana Zlovic, bureaumanager van het MuziekPodium, namen we knooppunten 12, 13, 22 en 39. Die knooppunten brachten ons, na 8 km, bij uitkijkpunt Orisant aan de Westzeedijk. Wat een schitterende plek aan de Oosterschelde met zicht op de Zeelandbrug, Zierikzee en de Oosterscheldekering dat in combinatie met zonnig, helder weer en mooie muziek. Wat wil een mens nog meer? De volgende 7,3 km fietsten we verder langs de Oosterschelde, onder de Zeelandbrug door en dan in Kats rechtsaf naar de Katse Kerk. Miniconcert drie en de lunch, tenminste als je die had besteld, stonden hier op het menu en het was aangenaam vertoeven in de tuin van deze witte kerk.

Na de lunch stond de langste etappe op het programma namelijk 13,2 km. Dat is wel wat korter dan de langste etappe van 220 km in de Tour de France. We reden van de Kats naar de Oud Kortgenedijk alwaar De Houtzaagwerf is gevestigd. Een gezellige, maar wonderlijke plek, waar je wat kunt eten en drinken, maar waar je ook je hout kunt laten zagen. In ons geval konden we met een Houtzagers blond biertje in de hand luisteren naar het vierde miniconcert van Ebonit. Vanaf de Houtzaagwerf lagen er nog 5 km fietsen voor de boeg terug naar het vertrekpunt in Wissenkerke, waar de deelnemers werden getrakteerd op het vijfde en laatste saxofoonconcert. Op de folder was te lezen:

Wat is er mooier dan het Zeeuwse landschap (van Noord-Beveland)?

Wat is er prettiger dan (34 km) door dit landschap te fietsen?

Wat is er afwisselender om al fietsend letterlijk levend erfgoed aan te doen

Wat als er dan ook nog hele goede (saxofoon) muziek (van Ebonit) klinkt op de route?

Dan heb je, alles bij elkaar opgeteld, een niet te missen ervaring opgedaan, met dank aan Muziek Podium Zeeland en het Ebonit Saxofoon Kwartet.

We zijn benieuwd waar de route volgend jaar wordt gehouden. Tholen?

Zou Poetin eigenlijk kunnen fietsen? Ik denk van niet, want dan zou hij mooie tochten maken i.p.v. te laten vechten in Oekraïne. Geef alle soldaten een fiets en stop verdomme met die oorlog, Vladimir!

Maak er en muzikale week van en hou het koel!

Rondje E-fietsen

Vorige week nog hebben we op Schouwen-Duiveland een flink rondje gefietst bij een heerlijk zonnetje en weinig wind. Ruim 40 km en dat in een paar uurtjes en met een beetje ondersteuning van de ‘e’ op onze fiets. Uiteraard hebben we onderweg terrasjes gepakt voor koffie en de lunch. Verder moeten we nog meer kilometers gaan maken op één dag, zeg zo’n 60 km.

Waarom dat dan? Nou als we bijvoorbeeld hadden mee willen doen aan de Giro di Schouwen-Duiveland vanuit Zierikzee dit weekend. Helaas waren de voorbereidingen te kort en moeten we meer kilometers gaan maken. We hadden kunnen kiezen voor de route van 25 km, maar de uitdaging zat dan toch in de routes van 50 of 100 km.

Een nog grotere uitdaging zou zijn De Giro d’Italia voor E-bikes. “De Giro d’Italia voor E-bikes?”, hoor ik je vragend uitroepen. Jazeker. Naast de ronde voor professionals, die dat allemaal doen op een gewone, nou ja gewone, racefiets, is daar de Ronde van Italië voor e-road bikes.     Gedurende 18 etappes gaan 15 teams van 6 wielrenners, amateurs en bekenden, elke dag van start voor een etappe van gemiddeld 60 km op een fiets met een ondersteunende elektrische motor. Maar hoe creëer je een wedstrijdvorm voor gemotoriseerde fietsen die vermoeide benen kan overwinnen? In 2019 bedachten de organisatoren van Giro E drie uitdagingen voor de renners. Renners moesten een vooraf bepaalde gemiddelde snelheid aanhouden over bepaalde secties zonder de hulp van een snelheidsmeter. Ze moesten de hoogste maximale snelheid behouden over getimede secties en vervolgens strijden om sprints.

In de autosport wordt er ook al geracet met elektrische bolides in de Formule E, maar van wielerwedstrijden op e-bikes had ik niet eerder gehoord. Ik zag dit tijdens de verslagen deze week van de Giro d ’Italia voor profs op echte racefietsen. Tijdens de reportages op Eurosport zag ik elke dag de finish van de e-bike etappe. In totaal rijden de e-bikers in 18 etappes ruim 1000 km. Willen we daaraan gaan meedoen, als dat al zou kunnen, dan moeten we in training en veel kilometers maken. Ook moeten we leren te fietsen zonder tussenstops op een terrasje en leren eten en drinken vanaf de fiets middels de bidon en voedselrepen. Wel veel 1000 km en zonder tussenstops niet zo gezellig. Misschien toch volgend jaar meedoen aan de giro van Schouwen-Duivenland?

In het begin zei ik dat we ruim 40 km hadden gefietst in een paar uurtjes. Die profs in de Ronde van Italië doen dat, zonder hulpmotor en soms bergop binnen het uur en dan doen ze dat ook nog eens vijf uur achter elkaar per dag. Respect! 

Maak er weer een sportieve week van.