Weer een jaartje erbij!

Deze week vierde ik mijn 71e verjaardag. Hieperdepiep hoera. Ik kreeg veertien mailtjes met felicitaties zoals van Wandel.nl, SeniorWeb, Amac, Hema, Ikea Family, 123inkt.nl, Staatloterij en ga zo maar door. Leuk natuurlijk, dergelijke gelukwensen van computerprogramma’s van de betreffende bedrijven. Die mailtjes zijn automatisch gegenereerd, dus heb ik daar ook mijn geboortedatum achtergelaten. Je weet dat het niet heel persoonlijk is, maar toch vind ik het best leuk om die mailtjes te krijgen.

De elektronische en sociale media zijn natuurlijk niet meer uit ons dagelijks leven te verbannen of tegen te houden, tenzij je jezelf helemaal afsluit hiervan. Ik dacht, laat ik het eens allemaal noteren en tellingen bijhouden. Hier het fraaie(?) resultaat:

  • 14 felicitaties en cadeautjes, zoals kortingsbonnen, via de email.
  • 2 felicitaties via LinkedIn.
  • 20 felicitaties via Facebook.
  • 26 felicitaties via Whatsapp.

Totaal 62 wensen via elektronische snelweg. Zegt dat iets over je bekendheid, je populariteit of je gebruik van de sociale media? Familie, kennissen, oud-collega’s, vrienden en ga zo maar door sturen wensen. Soms uitgebreid, maar in de meeste gevallen alleen maar ‘Gefeliciteerd’. Natuurlijk is het veel leuker om gebeld te worden, een kaart te krijgen, maar het allermooiste is als mensen bij je op je verjaardagsfeestje komen. Dit jaar waren dat vooral vrienden uit de straat, broer en schoonzus en schoonouders. Klein clubje maar heel gezellig!

Het zijn van die dagen, waarop je in stille momenten overdenkt hoe het met je relaties is gesteld en met name als het gaat, in mijn geval, om je kinderen. ‘Hoi pa, van harte gefeliciteerd met je verjaardag!! Hoop dat je een gezellige dag hebt!! Hopelijk met wat meer zon als hier… geniet!’, appt mijn oudste dochter. Eerder hadden ze al laten weten dat het ze niet ging lukken om langs te komen met school en werk… Mijn ‘Australische’ dochter zit nu in Duitsland, belt me en stuurt een kaart. Jammer, dat ze er nu niet bij is nu ze in de buurt is. Van de jongste dochter en zoon hoor ik helemaal niets. Nee, ik ben niet zielig, dit is de realiteit en die is dan maar zo. Het is natuurlijk wel jammer dat het zo gaat en je weinig meekrijgt over het wel en wee van je kinderen en zij van ons.

Dit 71e levensjaar stond verder in het teken van de Beatles en ABBA. Dat laatste viel in het water doordat KLM de vluchten naar Stockholm in juli jl. had gecanceld. Een gevolg van de crises en een luchthaven waar men de zaken niet op orde heeft en nu nog steeds niet kan krijgen. Deze week besloot de baas van Schiphol, Benschop, om er de brui aan te geven en de boel de boel te laten voor een opvolger. In april vlogen we naar Liverpool om het Beatles-gevoel te snuiven. Ook dat ging bijna mis omdat we maar net op tijd ons vliegtuig konden halen na uren in de rij te hebben gestaan voor de securitycheck. Is dat nog wel van deze tijd en nodig? Eenmaal in Liverpool was dat weer vergeven en vergeten en konden we genieten van o.a. de Magical Mystery Tour en de Cavern Club. In een eerdere column ‘We can work it out’ lees je de details. Het Beatles-jaar werd gisteren afgesloten met een concert van The Analogues in een volle Ziggo Dome in Amsterdam. Wat een geweldige band en een mooie beleving! In het voorprogramma The BeatBox. We hadden hele mooie plaatsen op de 1e rij van de 1e ring recht voor het podium. Al in 2020 had ik deze kaartjes voor de The Analogues gewonnen bij een actie van Plus Magazine. Door corona gingen de concerten in 2020 en 2021 niet door.  

Zou Poetin wel eens gehoord hebben van The Analogues? Ik vermoed van niet, maar natuurlijk wel van The Beatles. Dan kent hij vast het nummer ‘We can work it out’. Misschien is het nog niet te laat om samen met Zelensky te zoeken naar een oplossing i.p.v. steun te zoeken bij de Chinezen.  

Maar er een muzikale week van!    

 
 

Bijzondere fietservaring.

Het was een prachtige ervaring de fietstour 2022 van het MuziekPodium Zeeland op Noord-Beveland. Zaterdag 16 juli, half elf. Ongeveer 50 deelnemers, de meesten met een e-bike, hebben zich aangemeld bij de organisatie voor een muzikale fietstocht over Noord-Beveland. Het concept is simpel. Prachtige stukjes fietsen met onderweg miniconcerten op mooie plekken van ons schone eiland. Wij waren wat vroeger aanwezig bij de startplek, restaurant De Kroon in Wissenkerke, dus was er voldoende tijd voor een kop koffie met appelgebak. Ach, dat fietsen we er wel weer af!

Om half elf precies opende Maurits Portier, directeur van het MuziekPodium Zeeland, de fietstour en stelde ons voor aan het muzikale ensemble van vandaag Het Ebonit Saxofoonkwartet. Dit kwartet is een jong, sprankelend ensemble opgericht in 2011 aan het Conservatorium van Amsterdam. De vier musici komen uit Polen, Nederland en Spanje en traden al op in de belangrijkste concertzalen van Nederland en daarbuiten. Zij gaven tijdens de fietstocht vijf miniconcerten en speelden werken van o.a. Mozart, Bartok en Flore. Het eerste miniconcert was op het plein voor zaal Onder de Toren. Verrassende en prachtige klanken van een sopraan-, alt-, tenor- en baritonsaxofoon. Na dit eerste concertje waren de toehoorders aan de beurt voor hun eerste fietstraject. O.l.v. Ana Zlovic, bureaumanager van het MuziekPodium, namen we knooppunten 12, 13, 22 en 39. Die knooppunten brachten ons, na 8 km, bij uitkijkpunt Orisant aan de Westzeedijk. Wat een schitterende plek aan de Oosterschelde met zicht op de Zeelandbrug, Zierikzee en de Oosterscheldekering dat in combinatie met zonnig, helder weer en mooie muziek. Wat wil een mens nog meer? De volgende 7,3 km fietsten we verder langs de Oosterschelde, onder de Zeelandbrug door en dan in Kats rechtsaf naar de Katse Kerk. Miniconcert drie en de lunch, tenminste als je die had besteld, stonden hier op het menu en het was aangenaam vertoeven in de tuin van deze witte kerk.

Na de lunch stond de langste etappe op het programma namelijk 13,2 km. Dat is wel wat korter dan de langste etappe van 220 km in de Tour de France. We reden van de Kats naar de Oud Kortgenedijk alwaar De Houtzaagwerf is gevestigd. Een gezellige, maar wonderlijke plek, waar je wat kunt eten en drinken, maar waar je ook je hout kunt laten zagen. In ons geval konden we met een Houtzagers blond biertje in de hand luisteren naar het vierde miniconcert van Ebonit. Vanaf de Houtzaagwerf lagen er nog 5 km fietsen voor de boeg terug naar het vertrekpunt in Wissenkerke, waar de deelnemers werden getrakteerd op het vijfde en laatste saxofoonconcert. Op de folder was te lezen:

Wat is er mooier dan het Zeeuwse landschap (van Noord-Beveland)?

Wat is er prettiger dan (34 km) door dit landschap te fietsen?

Wat is er afwisselender om al fietsend letterlijk levend erfgoed aan te doen

Wat als er dan ook nog hele goede (saxofoon) muziek (van Ebonit) klinkt op de route?

Dan heb je, alles bij elkaar opgeteld, een niet te missen ervaring opgedaan, met dank aan Muziek Podium Zeeland en het Ebonit Saxofoon Kwartet.

We zijn benieuwd waar de route volgend jaar wordt gehouden. Tholen?

Zou Poetin eigenlijk kunnen fietsen? Ik denk van niet, want dan zou hij mooie tochten maken i.p.v. te laten vechten in Oekraïne. Geef alle soldaten een fiets en stop verdomme met die oorlog, Vladimir!

Maak er en muzikale week van en hou het koel!

When all is said and done!

Het Nederlandse duo Mouth & MacNeal werd in 1974 met I see a star derde op het Eurovisiesongfestival dat werd gehouden in het Engelse Brighton.

ABBA 1974 – Waterloo

De grote winnaar werd Zweden met ABBA en zij zongen over Waterloo. Overigens won Nederland een jaar later in Stockholm het songfestival met Teach-In en Ding-a-dong.

De groep, toen nog onder de naam Björn & Benny, Agnetha & Anni-Frid is opgericht in 1972. In 1973 deden ze voor de tweede keer mee aan de Zweedse preselectie voor het Eurovisiesongfestival van 1973. Iedereen, en zeker hun manager Stig Anderson, ging er vanuit dat ze zouden winnen met het nummer Ring Ring, maar ze werden derde. Ze moesten het in de voorrondes afleggen tegen het duo Malta, dat in Luxemburg als Nova & The Dolls de Zweedse kleuren mocht verdedigen en daar vijfde werd. Ring Ring werd overigens wel een hit en in Nederland op deradio grijsgedraaid.

ABBAtars – 2022

In 1974, toen als ABBA, was het dus wel raak en na het winnen van het songfestival begon een wereldcarrière. Het acroniem ABBA, staat natuurlijk voor eerste letters van de voornamen van de bandleden Agnetha, Björn, Benny, Anni-Frid. In 1976 werd de tweede B gespiegeld in het logo en geregistreerd als handelsmerk van ABBA.

De carrière van ABBA was een megasucces, maar duurde slechts 8 jaar, want in 1982 was het voorbij tot groot verdriet van de fans. ABBA’s laatste publieke optredens dateren van 6 november en 11 december 1982 toen de groep naar aanleiding van hun tienjarig bestaan bij de BBC One te gast was in The Late, Late Breakfast Show van presentator Noel Edmonds. In 1983 laste de groep een rustperiode in die uiteindelijk definitief bleek te zijn. Ter gelegenheid van Stig Andersons verjaardag op 16 januari 1986 verzamelden de groepsleden zich nog wel in een Zweedse opnamestudio om samen Andersons oude folkhit Tivedshambo te zingen. De fans, waartoe ik mijzelf beschouw, hoopten natuurlijk al die jaren dat ABBA weer nummers ging maken en zou gaan optreden. Tevergeefs.

De A’s starten een solocarrière en met het nodige succes. De B’s storten zich op het componeren van muziek voor musicals. Een van de eerste was Chess in 1984. In 1999 ging de musical Mamma Mia! in première in Londen. Het werd een groot succes. De musical werd vertaald en in vele landen uitgebracht, zo ook in Nederland.

De groep zelf kwam gezamenlijk nauwelijks meer in de publiciteit. In 2005 verschenen ze met z’n vieren bij de première van de musical Mamma Mia! in Stockholm en nogmaals in 2008 bij de première van de film Mamma Mia! in Stockholm, waar de dames nog een dansje maakten met hoofdrolspeelster Meryl Streep.

En toen gebeurde het in 2018. ABBA had voor het eerst sinds 1982 weer twee nieuwe nummers opgenomen: I Still Have Faith in You en Don’t Shut Me Down. De nummers zouden in 2019 worden gereleased, maar het werd 2021.

Speciale pakken voor opname Voyage – hologrammen

Wat was er gaande? Al ras bleek dat ABBA werkte aan een virtuele comeback. Ze werkten aan een project waarin ze zouden gaan optreden als digitale avatars, genaamd ABBAtars. Wat een vondst en wat een knappe technologie! Hologrammen van de jonge bandleden uit 1979. Bij het wereldkundig maken van die nieuwe nummers kregen we al een inkijkje hoe die ABBAtars eruitzagen en het was verrassend hoe echt ze leken op ABBA uit de jaren 70. ABBA Voyage is de naam van het album met tien nieuwe nummers en tevens de naam van de show London. Voor deze show is in London speciaal de ABBA Arena is gebouwd. Daar krijgen de toeschouwers een 90 minuten durende show met een liveband van 10 leden die de ABBAtars begeleiden. Deze week ging ABBA Voyage in première en waren de ABBA leden gevieren weer eens van de partij op de rode loper. De ABBAtars spelen 20 nummers, waaronder slechts twee nieuwe nummers van het album Voyage en natuurlijk veel oude hits. Zo ook mijn favoriet When All Is Said and Done. De vraag is natuurlijk is na deze Voyage nu alles gezegd en gedaan, want de leden zijn allemaal al in de 70?

Maak er een muzikale week van.

We can work it out!

Albert Dock/Liverpool – The Beatles

Vier dagen Liverpool hebben weer veel inzichten opgeleverd die ik graag met je deel.

Allereerst. Het is precies een uurtje vliegen naar Liverpool. Het vliegen op zich is prima, maar wat daar allemaal aan vooraf gaat tart elke vorm van geduld. Het begint al bij het lang parkeren, waar we precies twee uur voor de vlucht arriveren. Vandaar word je met de bus gratis naar de luchthaven gebracht, tenminste als er een bus komt. Volgens de elektronische informatieborden bedraagt de wachttijd 3 minuten. Voor het eerst sinds weken regent het in Nederland en precies op dat moment staan we zeker vijftien minuten in de rij voor de bus die maar niet wil komen. Een goede vijfendertig minuten later zijn we dan eindelijk in de vertrekhal. We zijn al ingecheckt en hebben alleen handbagage, dus direct door naar de securitycheck. Daar wacht ons de volgende rij. Volgens de elektronische informatieborden bedraagt de wachttijd 15 tot 20 minuten. Mooi, dan hebben we nog een klein uurtje over voor een kop koffie. Echter, dat komt er niet meer van, want na 75 minuten moeten we flink doorstappen naar de gate om de vlucht alsnog te halen die volgens de elektronische informatieborden aan het boarden is. Gelukkig op tijd, maar nu staan we opnieuw in de rij omdat het vliegtuig nog aan het ontboarden is. Als we uiteindelijk op onze plek zitten, laat de piloot ons weten dat we buiten het geplande ‘tijdslot’ vallen en dus opnieuw wachten. Een uurtje later dan verwacht taxiën we naar de startbaan en stijgen we op richting UK. Een soepele vlucht volgt. Op Liverpool John Lennon Airport staan we weer, gelukkig kort, in de rij voor de paspoortcontrole. We winnen een uurtje terug, want in Engeland hebben ze geen zomertijd. Samengevat: 7 uur na ons vertrek uit Kamperland zitten we in de bus op weg naar het centrum van Liverpool. Maar we zijn alweer blij, want we kunnen weer reizen. Wel vreemd dat we bij de security op Schiphol en in het vliegtuig nog een mondkapje moeten dragen!

Vervolgens. We zijn natuurlijk naar Liverpool gekomen voor The Beatles. Een mooi verjaardagscadeau van mijn lief. Later dit jaar volgt ook nog het ABBA-museum in Stockholm. Liverpool straalt een en al Beatles uit. Cafés hebben namen van titels van Beatlesnummers, zoals ‘Revolver’, mijn eerste LP ooit. Muurschilderingen waaronder ‘All you need is love’, Ontbijtlocatie ‘Lucy in the Sky’. Na een dag van eerste verkenning zijn we op pad gegaan met de Magical Mystery Tour. Gids Jay en chauffeur Ross brachten ons op veel bekende plekken in Liverpool die alles te maken hebben met de Beatles. Zo waren we op Penny Lane, stonden we voor of reden we langs het ouderlijk huis van John, Paul George en Ringo en zagen we de Strawberry Fields. Tijdens de rit van twee uur veel bekende Beatles nummers. Mooie belevenis. Verder naar The Beatles Story op Albert Dock en de andere dag naar het unieke en authentieke Beatles Museum en natuurlijk The Cavern Club, beiden in Mathew Street. Alles is op loopafstand, maar we hebben toch maar af en toe de VOI-scooter (ik noem het een elektrische step) genomen, een leuk vervoermiddel in de stad. Wat ook zo lekker was, was een English Breakfast. Ik ben een echte ontbijter, dus toppie! Gezellig was ook het CatCafeLiverpool, even lekker aaien en knuffelen met twaalf katten.

Tot Slot. Fijn om na twee jaar corona er samen weer op uit te zijn en het vakantiegevoel weer te hebben geproefd. Met veel mooie ervaringen rijker was de terugreis een verademing tot op Schiphol. Geen rij bij security, snel in het vliegtuig, op tijd vertrekken en na 55 minuten weer op Nederlandse bodem landden. Daar op Schiphol was de verademing wel weer even weg toen we lang moesten wachten voordat we het vliegtuig konden verlaten en de lange rijen zagen bij de vertrekkende vluchten.

O ja. We waren even een paar dagen weg van het dagelijkse verschrikkelijk oorlogs- en #metoo nieuws. De oorlog in Oekraïne is nog steeds gaande en Vandaag Inside is ondertussen ter ziele gegaan door ongepaste uitspraken van Johan Derksen. Hij en Poetin dachten misschien We can work it out, maar dan moet je het wel van twee kanten bekijken en dat kunnen die heren helaas niet. Trouwens, op Schiphol hebben ze ook nog wel wat aan ‘We can work it out’.


Maak er nog een mooie tweede vakantieweek van.