Een oude kennis van mijn lief was overleden en dus togen we naar Friesland waar de kennis zou worden herdacht en begraven. Dat zou een ritje worden naar Wânswert, 300 kilometer heen en 300 kilometer terug. Op één dag, het is te doen, maar we kozen ervoor om er een paar dagen Friesland aan vast te knopen en dus werd gezocht naar een B&B. Het werd Logement105 in Burgum, waar we drie nachten zouden blijven. Burgum is een plaatsje op zo’n 20 kilometer van Wânswert. Aparte naam Logement105. Een logement is een plek waar mensen tijdelijk kunnen verblijven en overnachten. Het woord wordt vaak gebruikt voor een eenvoudige accommodatie, zoals een herberg, pension of gastenverblijf. Het woord komt van het Franse logement, wat letterlijk “huisvesting” of “onderkomen” betekent. Logement105 was geen B&B, maar BzB, een Bed, zonder breakfast. Het was een prachtig appartement met flinke tuin, ruime kamer met keuken, aparte bad- en slaapkamer en een halletje, waar we onze fietsen konden stallen. Ja, de e-bikes waren mee en hadden de reis goed doorstaan, ondanks dat het af en toe wat regende. Op de heenreis namen we tijd om lekker te lunchen bij onze ‘vrienden’ met de Toekan als logo en werden er diverse kringloopwinkels aangedaan. Aan het einde van de middag arriveerden we bij 105 en werden we hartelijk ontvangen door onze gastvrouw. Uitpakken, installeren en daarna direct op pad om wat boodschappen te doen voor het ontbijt en om de avond met wat lekkers door te komen. Dat was dag een.
Op dag twee waren we al vroeg op pad om een lokale kringloop te bezoeken en daarna een kijkje te gaan nemen in het openluchtmuseum De Spitkeet in Harkema. In het museum konden we ervaren hoe arme mensen op de Friese en Groningse heide woonden, leefden en werkten in de periode 1850 tot 1950. Je ziet de ontwikkeling van het primitieve wonen in een spitkeet, een plaggenhut, een uit heideplaggen opgebouwd huisje en een holwoning. In later tijd werden dat eenvoudige stenen huizen, de zogenaamde wâldhuskes. Verder zagen we een armenhuis, een kippenhokwoning (pikehok) en een eenvoudig arbeidershuisje. Er stond tenslotte een woningwetwoning van de Stichting Woningbouw Achtkarspelen, echter er was in die tijd op het platteland nog geen elektriciteit en waterleiding. Op de Spikeet word je teruggeworpen in de tijd en besef je pas hoe luxe en weldadig we tegenwoordig wel niet wonen.
Het werd tijd om naar Wânswert te rijden waar de dienst voor de overledene zou worden gehouden, de aanleiding voor ons bezoek aan Friesland. Ikzelf was daar niet bij, maar mijn lief had een wandeling uitgezet van 7 km in de buurt. Voor mij een test of ik met mijn knie en enkel deze tocht goed kon volbrengen en dat lukte zonder veel problemen. Na anderhalf uur voelde ik wel de eerste blaar opkomen, maar toen was ik bijna terug op het beginpunt en dus was 7 km net lang genoeg. De dienst was ook net afgelopen en de lijkwagen reed weg om de overledene naar zijn laatste rustplaats te brengen. Op de terugweg naar Burgum brachten we nog een bezoekje aan het bruggetje van Bartlehiem, je weet wel, uit de Elfstedentocht, en de Tegeltjesbrug of het Elfstedenmonument ‘It Sil Heve’. Hij ligt bij Gytsjerk/Giekerk, vlak bij Leeuwarden, over het riviertje De Murk. De brug is bijzonder omdat er duizenden blauwe tegeltjes op zitten met portretten, namen en jaartallen van mensen die ooit de Elfstedentocht hebben uitgereden. Van een afstand vormen de tegeltjes samen een beeld van schaatsers. Het is ook symbolisch: dit was de laatste brug waar schaatsers onderdoor kwamen voordat ze naar de finish bij de Bonkevaart in Leeuwarden reden. Koning Willem-Alexander heeft ook een tegeltje (99,7), omdat hij in 1986 meedeed onder de naam W.A. van Buren. Dag twee sloten we af met een pizza.
Vandaag fietsdag middels een uitgezette route met de fietsknooppunten. Een route van ongeveer 40 km, maar als je ergens een knooppunt mist kom je verkeerd uit en zo waren we na twee uur en 32 kilometer fietsen weer terug in Burgum. Koffie en taart bij de bakkerswinkel. Dag drie eindigde bij de lokale restaria met een patatje en snack.
Na een goede nachtrust op dag vier inpakken en weer terug naar huis. Het was een mooie trip.