Boer zoekt geen robot

Ik droomde deze week over een programma op televisie, waarin een boer, hij heet Evert, op citytrip ging met een vrouw, Maud, die hij zelf had geselecteerd. Of heeft Maud Evert uitgekozen? Maud was een van de zesenzestig vrouwen die hem eerder hun mooiste brief hadden geschreven. Maud had haar brief zelfs ingesproken en dat was bijzonder en opvallend.

Na een schifting, samen met zijn zus en broer aan de keukentafel, mochten slechts tien van die zesenzestig vouwen op speeddate komen, waaronder Maud. Nog niet op de boerderij van Evert, maar ergens op een neutrale plek in het land. Precies vijf minuten kregen ze om met de boer te spreken en zich aan elkaar voor te stellen. Tien ongemakkelijke momenten, want deze boer was absoluut geen prater. Hij sprak makkelijker en beter met zijn koeien dan met deze vrouwen. Toch moest er een keuze worden gemaakt! Met welke vijf vrouwen wilde hij een wel een dagje uit? Dat uitje begon met boogschieten en alle vijf de vouwen waren vol lof over hun boer. Natuurlijk zou je zeggen, want wat doen ze daar anders. Maud vond hem sterk op de benen staan, een stevige vent. Een andere vrouw vond zijn postuur erg leuk, dat hij lang en slank is en hij lacht leuk. Maud schoot de pijl bij het eerste schot direct in de roos. ‘Cupido heeft raak geschoten, jongens’ riep ze, ‘ik wil de druk niet opvoeren dames!’ Er werd een gezellige boerenlunch gebruikt en daar riep de Cupidodame dat hij mooie handen had. Het klonk allemaal een beetje gênant. De dag eindigde met bloemschikken en maakten ze met z’n zessen een groot hart.

Ja en toen moest hij kiezen. Drie van de vijf dames mochten bij hem op de boerderij komen logeren. Typisch Evert, hij vond deze dag wel mooi en het ging wel goed. Maud zat bij de laatste drie en daar was ze héél blij mij. Nog drie dames over in deze ongemakkelijke afvalrace. Als de dames arriveren op de boerderij is Evert er nog niet, die is aan het werk. Zijn broer ligt op bed in de woonkeuken, want die heeft een ongelukje gehad. ‘Hallo leukerd’, roept Maud als hij uiteindelijk binnenkomt. Na een warme lunch mogen de dames, gekleed in overall, mee naar de andere honderdzesentachtig dames op de boerderij, de koeien in de stal. Ze gaan helpen bij het melken. Maud kijkt een beetje de kat uit de boom en staat er, volgens haar zelf, als een stomme stuntel bij. In huis zoekt ze steeds naar een een-op-een momentje en wil hem graag aanraken, maar dat lukt niet erg. Ze kan hem niet bereiken, het is druk met werk en Evert heeft meer oog voor de koeien en Maud is nog nooit versiert. Bij het ontbijt, de volgende dag, komt het gesprek wel op wat Evert voor vrouw wil. Ongemakkelijk, zeg! Maud wil even connecten en doet dat door de handen op elkaar te houden. ‘Wat een zachte handen heb jij!’. De andere dames doen mee, maar vinden het maar niks. Maud zit als eerste samen met Evert op de trekker, kan ze even samen met hem zijn. ‘Vind jij mij leuk of helemaal niet?’, vraagt Maud. ‘Het is goed’, antwoord Evert. Verbazing al om. ‘Het is stil in mij’, roept Evert. Dan zijn ze samen bij het kalveren van een koe en trekken samen het kalf eruit. Maud vindt dat zo romantisch en dan ziet ze een hartje op zijn voorhoofd. Het is een liefdesstier!

Na twee dagen moet Evert kiezen wie hij van de drie dames naar huis stuurt. Gelukkig, Maud mag blijven en vindt het allemaal leuk, maar vindt Evert haar ook leuk? Voorlopig is er nog hoop en de kans is nu fifty-fifty. De dames willen wel dat Evert wat meer vragen gaat stellen. Evert vindt dat dit wel een beetje vanzelf komt. Op de laatste logeerdag krijgen ze allebei nog wel een momentje met hem samen. Maud besluit een brief te schrijven aan Evert en die leest ze uiteindelijk, samen met Evert zittend op de bank, aan hem voor. Maud is hartstikke verliefd. Zien, ruiken, horen en voelen zijn vier prikkels die voor haar een rol spelen als ze iemand leuk gaat vinden. Ze kan in hem wegkruipen. ‘Wat ben ik openhartig, hè!’ zegt ze uiteindelijk. Ze proosten met een biertje op die mooie brief. Wie mag er met Evert op citytrip? Het antwoord heb ik gegeven: Maud! Ze heeft er alles aan gedaan om Evert voor zich te winnen en het is gelukt. In het begin was het vooral allemaal ongemakkelijk, maar nu ze eenmaal samen zijn klopt het wel. Mooi verhaal, maar toch….

In mijn droom was Maud een robot, die de gewenste antwoorden gaf en vragen stelde om zo het programma een beetje op te krikken. ‘Ze hebben kunstmatige intelligentie ingezet’, dacht ik, want anders is het zo stil. Evert moest ‘opengebroken’ worden. En dat kon deze robot heel goed. Maar, tijdens het thuisbezoek van Evert aan Maud en de citytrip samen blijkt dat mijn robotdroom bedrog is.

Maak er een liefdevolle week van.  

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *